Nasza tożsamość

Początki działalności sokólskiego muzeum sięgają 1980r. Urzędujący w tym zabytkowym budynku (z czasów podskarbiego litewskiego Antoniego Tyzenhauza) PZGS, przekazał go na potrzeby kultury. Dzięki temu został urzeczywistniony wcześniejszy zamysł Towarzystwa Miłośników Ziemi Sokólskiej  i pracowników kultury powołania  w tym miejscu Społecznego Muzeum, gromadzącego eksponaty związane z przeszłością tych terenów. Początkowo zaplanowano dwa szeroko rozbudowane działy. Etnograficzny – ze zbiorami starych narzędzi rolniczych, wyrobów rzemiosła ludowego codziennego użytku, sztuki ludowej m.in. tkaniny, haftów oraz słynnych dywanów dwuosnowowych. Dział tatarski z kolei miał przypominać dzieje osadnictwa tatarskiego na Sokólszczyźnie, przybliżać zwyczaje Tatarów polskich, pielęgnowanie tradycji oraz wzajemne przenikanie obu kultur tatarskiej i polskiej.

W 1984 roku swoje podwoje otworzył jeszcze jeden dział - historyczny. Obrazuje on dzięki zgromadzonym eksponatom oraz na planszach, dzieje Sokółki i okolic począwszy od 1524 roku, kiedy to król Zygmunt Stary przekazał te tereny swojej żonie- królowej Bonie, nadanie praw miejskich w 1609 r przez Zygmunta III Wazę , poprzez okres działalności Antoniego Tyzenhauza, powstanie styczniowe, po I i II wojnę światową.

Nie sposób tu nie wspomnieć pracowników kultury najbardziej zaangażowanych w te przedsięwzięcia. Zbiory do działu tatarskiego były gromadzone przez Macieja Konopackiego już od 1976 roku, dział etnograficzny i tkacki tworzyła Celina Łuckiewicz, natomiast w dział historyczny Helena Szumińska. Wszystkie eksponaty pochodziły z darów mieszkańców Ziemi Sokólskiej. Spory też wkład wnieśli niezapomniani historycy amatorzy: Henryk Filkiewicz i ks. prałat Tadeusz Kalinowski.

Minęły lata i stary zabytkowy budynek zaczął dopominać się generalnego remontu.   Starania o jego przeprowadzenie zostały uwieńczone sukcesem. Decyzją władz miasta i Rady Miejskiej w Sokółce wyasygnowano na ten cel pieniądze. Inwestycję przeprowadziła sokólska firma Geno, mająca uprawnienia do przeprowadzania prac remontowych w obiektach zabytkowych.

W obecnej chwili, po wejściu w struktury Unii Europejskiej, bardzo ważne jest podkreślenie naszej tożsamości kulturowej i funkcjonowanie takich placówek. Muzeum oprócz dotychczasowej formy działalności, będzie pełniło bardzo ważną rolę edukacyjną poprzez różnorodne formy wystaw czasowych, prelekcji, spotkań.

Zakres działalności będzie  także poszerzony o punkt informacji turystycznej oraz małą galerię sztuki ludowej.

I.W.